Vernieuwenderwijs

ICT inpassen in de les: waar begin je?

Stel, de school waar je werkt heeft besloten om met iPads of laptops te gaan werken. Of, er staat ineens een 3D printer in het klaslokaal. Heel tof natuurlijk, want nu kun je ineens een heleboel nieuwe dingen in de lessen. Maar wat dan eigenlijk? En hoe zet je die nieuwe technologie nu zo goed mogelijk in? In dit artikel bespreken we twee modellen die hierbij kunnen helpen, namelijk het SAMR en het T-Pack model. Deze modellen helpen om gestructureerd na te denken over het toepassen van ICT in de les.

ICT inzetten: het SAMR model 

Dit model, van Puentedura, is gebaseerd op de functie die technologie kan hebben in een school. Het model maakt daarbij onderscheid tussen vier verschillende manieren waarbij technologie een rol kan spelen in de les. Deze vier vormen staan hieronder verder uitgewerkt:
samr - ict
  • Redefinitie: Technologie zorgt voor nieuwe manieren van lesgeven en leren. Bijvoorbeeld: leerlingen delen alles in de cloud en gebruiken nieuwe manieren om hun werk te laten beoordelen.
  • Modificatie: Technologie veranderd de manier van werken, waarbij nog wel uitgegaan wordt van het standaard curriculum. Bijvoorbeeld: het gebruiken van e-mail en sociale media.
  • Augmentatie: Technologie functioneert als vervanging van een onderdeel, maar voegt ook iets nieuws toe. Bijvoorbeeld: ‘plakken en knippen’ in een tekstverwerker.
  • Substitutie: Technologie functioneert als directe manier om een niet-technologisch onderdeel te vervangen. Denk aan een tekstverwerker als vervanger van pen en papier.
Het SAMR model is vooral een hulpmiddel om na te denken over op welke manier nieuwe technologie geïntegreerd kan worden in de school. Het biedt daarbij echter geen handvatten óm deze technologie te integreren: het dient slechts als middel om na te denken over deze integratie. Dit model helpt wel erg goed als het gaat over het nadenken over de functie van bijvoorbeeld ICT in de klas, waardoor je de beste mogelijkheden weet te vinden.

T-PACK: ICT competent

Een ander model dat veel terugkeert als het gaat over de integratie van nieuwe technologie is het T-PACK model. Dit model, dat ontwikkeld is door Mishra en Koehner,  stelt ‘een raamwerk te zijn dat de kennis en vaardigheden identificeerd die docenten nodig hebben om effectief les te kunnen geven met technologie’.
Voor het T-PACK model wordt het volgende model gebruikt om op een overzichtelijke manier te laten zien wat de inhoud is:tpack-model ict
Zoals uit de afbeelding op te maken is bestaat het TPACK model uit 7 componenten. Deze componenten zullen hieronder kort toegelicht worden:
  • Content Knowledge (CK): De vakinhoudelijke kennis die docenten bezitten en gebruiken om les te geven.
  • Pedagogical Knowledge (PK): De pedagogische kennis van docenten die zij aanwenden om op een goede manier les te geven.
  • Technology Knowledge (TK): De technische kennis van docenten, het begrijpen van techniek en een visie hebben op het gebruik er van.
  • Pedagogical Content Knowledge (PCK): De manier waarop docenten de vakinhoud op een didactische manier inzetten. Denk hierbij aan omgaan met niveau-verschillen in een klas, het uit kunnen leggen op meerdere manieren en het gebruiken van verschillende werkvormen.
  • Technical Content Knowledge (TCK): Het begrip van hoe technologie de vakinhoud kan aanvullen, door bijvoorbeeld gebruik te maken van video of computers, gericht op het effectiever uitleggen van de vakinhoud.
  • Technological Pedagogical Knowledge (TPK): Het begrip van hoe technologie het leren kan verbeteren of veranderen, het inpassen van deze technieken om het leerrendement te verhogen.
  • Technological Pedagogical Content Knowledge (TPACK): Het combineren van alle bovenstaande vaardigheden: een diep begrip en visie hebben over het gebruik van technologie in de les, om zowel het leerrendement te verhogen bij leerlingen als de inhoud van het vak zo goed en duidelijk mogelijk te presenteren.
De theorie van Mishra en Koehner is dat vakinhoud, pedagogisch handelen en technologie niet als ‘losse’ vaardigheden zouden moeten staan, maar juist gecombineerd dienen te worden. TPACK bouwt daarbij voort op de ideeën van Lee Shulman over ‘pedagogische en vakinhoudelijke kennis’. Samengevat kan gezegd worden dat het om drie dingen gaat in het TPACK model: de kennis van vakinhoud, de kennis van pedagogiek en de kennis van technologie. Dit model is dus erg geschikt om in te zetten wanneer er een gebrek aan kennis of vaardigheden is bij docenten. Het is daarbij niet een model dat je gebruikt bij de voorbereiding van een les.

Dus? Wat kan ik er nu mee?

Deze twee modellen zijn beide bruikbaar voor verschillende toepassingen. Het SAMR model is direct bruikbaar bij het toepassen van ICT in de les. Je kunt het naast je lesvoorbereiding houden om daarbij betere en andere keuzes te maken. Het TPACK model is beter toepasbaar wanneer het gaat over het inventariseren van kennis en vaardigheden. Zo weet je waar je verdieping aan moet brengen en meer moet leren.
Ervaringen met deze modellen? Of nog vragen? Laat het ons vooral weten!
Michiel Lucassen

Michiel Lucassen

Docent, alumnus master leren en innoveren, maar bovenal een enthousiaste en gedreven leraar met veel ideeën over hoe onderwijs beter, leuker en mooier kan. Veel bezig met en praat graag over makersonderwijs, creativiteit, 21st century skills en onderwijs voor de toekomst. Mede-oprichter van Vernieuwenderwijs.

Reageer

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

✏️ Artikel plaatsen

Ook een artikel plaatsen op Vernieuwenderwijs? Maak dan je eigen account aan:

Registreren →

📧 Nieuwsbrief

Ontvang wekelijks onze nieuwsbrief met onze nieuwste artikelen én interessante linkjes.

Please wait...

Bedankt, je staat op onze mailinglijst!

💡 Meer weten?

Als docenten en onderwijskundigen bieden we actieve workshops, inspirerende lezingen en innovatietrajecten. Bekijk onze diensten voor meer informatie!

Ga naar →